«Карідад-Дніпро» відкриває двері й серця людям, які були змушені покинути свої домівки в Арцаху (Нагірному Карабасі). Наш проєкт дарує не лише базову допомогу, а і відчуття безпеки, спільноти та надії на майбутнє.
Чому це необхідно
2023 року восени війна змусила понад 100 000 мешканців Арцаху покинути свої домівки. Деякі родини прибули до України, де вже діє дружня вірменська громада. Однак нові біженці стикаються з низкою проблем:
- Мовний бар'єр. Українська та російська мови для багатьох є новими, що ускладнює комунікацію, пошук роботи та навчання дітей.
- Правова невизначеність. Для отримання тимчасового захисту, дозволів на проживання та роботу необхідне знання законодавства, переклад документів та тривалий супровід.
- Психологічна напруга. Травма війни, розлука з рідними та невизначеність майбутнього викликають тривогу, депресію та емоційне виснаження, особливо у дітей.
- Соціально-побутові потреби. Біженці часто прибувають з мінімальним майном, і пошук житла, їжі, медичних послуг стає важким фінансовим тягарем.
Проєкт "Дім Надії"
Проєкт "Дім Надії" призначений для всебічної підтримки біженців та відкриття нової, безпечної сторінки в їхньому житті.
Ми пропонуємо:
Гуманітарна підтримка — продуктові та гігієнічні набори, одяг, дитячі речі.
Правова допомога — оформлення тимчасового захисту, дозволів на проживання та роботу.
Психологічна допомога — індивідуальні та групові консультації, арт-терапія.
Інтеграційні курси — навчання української мови, навички пошуку роботи, фінансова грамотність.
Результати проєкту
Ці дії:
- Гарантують, що жодна родина не залишиться без їжі та засобів гігієни
- Захищають права біженців і дають можливість легально працювати, навчатися та користуватися медичними послугами
- Допомагають дітям та дорослим подолати травму та адаптуватися
- Стимулюють вивчення мови, культурний обмін та залучення нових мешканців до розвитку громади
Бо дім — це не просто дах над головою.
«Caridad‑Dnipro»-ը բացում է իր դռներն ու սրտերը այն մարդկանց առաջ, որոնք ստիպված են եղել լքել իրենց տները Արցախում (Լեռնային Ղարաբաղ)։ Մեր նախագիծը ոչ միայն հիմնական աջակցություն է տրամադրում, այլև ապահովում է անվտանգության, համայնքի և ապագայի հանդեպ հույսի զգացում։
Ինչո՞ւ է սա անհրաժեշտ
2023 թ. աշնանը պատերազմը ստիպեց ավելի քան 100 000 արցախցիների լքել իրենց տները։ Որոշ ընտանիքներ ժամանեցին Ուկրաինա, որտեղ արդեն գործում է բարեկամական հայկական համայնք։ Սակայն նոր ժամանած փախստականները բախվում են մի շարք խնդիրների՝
Լեզվական խոչընդոտ. Ուկրաիներենը և ռուսերենը շատերի համար նոր լեզուներ են, ինչը դժվարացնում է հաղորդակցությունը, աշխատանք գտնելը և երեխաների կրթությունը։
Իրավական անորոշություն. Ժամանակավոր պաշտպանություն, բնակության և աշխատանքի թույլտվություններ ստանալու համար անհրաժեշտ են օրենսդրության իմացություն, փաստաթղթերի թարգմանություն և երկարատև ուղեկցում։
Հոգեբանական լարվածություն. Պատերազմի տրավման, հարազատներից բաժանումը և ապագայի անորոշությունը առաջացնում են տագնապ, դեպրեսիա և էմոցիոնալ հյուծում, հատկապես երեխաների մոտ։
Սոցիալ–կենցաղային կարիքներ. Փախստականները հաճախ ժամանում են նվազագույն ունեցվածքով, և բնակարան, սնունդ, բուժծառայություններ գտնելը դառնում է ծանր ֆինանսական բեռ։
«Հույսի տուն» նախագիծը նախատեսված է փախստականներին համապարփակ աջակցություն ցուցաբերելու և իրենց կյանքի նոր, անվտանգ էջ բացելու համար։
Մենք առաջարկում ենք․
• Հումանիտար աջակցություն — սննդի և հիգիենայի փաթեթներ, հագուստ, մանկական պարագաներ։
• Իրավական աջակցություն — ժամանակավոր պաշտպանություն, բնակության և աշխատանքի թույլտվությունների ձևակերպում։
• Հոգեբանական օգնություն — անհատական և խմբային խորհրդատվություն, արտ‑թերապիա։
• Ինտեգրման դասընթացներ — ուկրաիներենի ուսուցում, աշխատանք որոնելու հմտություններ, ֆինանսական գրագիտություն։
Այս գործողությունները․
• երաշխավորում են, որ ոչ մի ընտանիք չի մնա առանց սնունդի և հիգիենայի միջոցների,
• պաշտպանում են փախստականների իրավունքներն ու հնարավորություն են տալիս օրինականորեն աշխատել, սովորել և օգտվել բժշկական ծառայություններից,
• օգնում են երեխաներին ու մեծահասակներին հաղթահարել տրավման և հարմարվել,
• խթանում են լեզվի ուսուցմանը, մշակութային փոխանակմանը և նոր բնակիչների ներդրմանը համայնքի զարգացման մեջ։
Որովհետև տունը պարզապես գլխավերևի տանիք չէ։
